الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
60
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
كرد « 1 » . 5 - اتهام به زنا ( 1 ) دخترى را كه به زنا متهم بود نزد امير المؤمنين - عليه السلام - آوردند ، آن حضرت به چند زن دستور داد دختر را معاينه كنند . آنان پس از رسيدگى گفتند : وى باكره است . امام - عليه السلام - فرمود : من هرگز بر دختر باكره حدّ زنا جارى نمىكنم . و آن حضرت گواهى زنان را در مثل چنين مواردى كافى مىدانست « 2 » . 6 - اجبار به زنا ( 2 ) مرد و زنى را كه زنا كرده بودند نزد امير المؤمنين - عليه السلام - آوردند زن سوگند ياد مىكرد كه مرد او را بر آن عمل مجبور ساخته است ، آن حضرت - عليه السلام - ادّعايش را پذيرفت و حدّ را از او برداشت . امام باقر ( ع ) - ناقل حديث - مىفرمايد : اگر از قضات اين زمان چنين قضيهاى را بپرسند مىگويند : ادّعاى زن پذيرفته نيست « 3 » . 7 - بر سه دسته تكليفى نيست ( 3 ) زن ديوانهء آبستنى را كه زنا داده بود نزد عمر آوردند ، عمر دستور داد او را سنگسار كنند ، امير المؤمنين - عليه السلام - به عمر فرمود : آيا از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - نشنيدى كه فرمود : بر سه دسته تكليفى نيست 1 - ديوانه تا عاقل شود « 4 » . . .
--> ( 1 ) - ارشاد ، مفيد ، ص 112 . ( 2 ) - فروع كافى ، كتاب الشهادات ، باب النوادر ، حديث 10 . ( 3 ) - فروع كافى ، كتاب الحدود ، باب المستكرهه ، حديث 1 . ( 4 ) - مناقب ، خوارزمى ، الفصل التاسع فى علمه ( ع ) ، حديث 1 .